म अक्षर खोज्दै छु -शिव शर्मा “ठक्कर”




म बसें लेख्नद
कम्मर कसें लेख्न‍
एकान्त रोजेर
ढोका लाएर बसें
झ्याल थुनेर
अध्यारओ भयो
बत्ति बालें
अहँ
मन उज्यालो भएन
मष्तिष्क मन्द
शब्द फुटेन
शब्द मात्र हैन
अक्षर पनि भेटिएन

न तिथि मिलेन
न मिति परेन
साइत वा लगन के पो जुरेन
विहानै उठेर
मुख धोएर बसें
खाना खाएर चुठेर बसें
दिउँसोको फुर्सद कुरेर बसें
गोधुँली साँझ नियालेर बसें
हिमाल, पहाड
छाँगा, झरना
खोला, नदि, किनारा
प्राकितिक छटा डुलेर सारा
रनबन घुम्दै जहाँ बसे पनि
विगत सम्झेर
वर्तमान हेरें, भविष्य कल्पिएँ
सुख र दु:ख घाम र छायाँ
जे जती सम्झिएँ
सम्झि साध्य भएन
अहँ लेख्ने जाँगरै रहेन
अक्षर कतै भेटिएन

मैले मलाई हेरें
मैले तँलाईं हेरें
मैले उस्लाई हेरें
रोजाई र भोगाई हेरें
विचार गरें
वाद बुझें
सिद्धान्त खोजें
सोच्दा सोच्दै
लेख्न खोज्दा खोज्दै
टोल, गाउँ, शहर, सम्झिएँ
अनि देश सम्झिएँ
बर्ष सम्झें
महिना सम्झें
गते सम्झें
आशा र भरोशा सम्झें
कर्तव्य र जिम्मेबारी बोध
न त ममा देखें
न त अरु कसैमा
अझै
म फेरि विश्वाश खोज्दैछु
संकटको समयमा
एकताको मार्गचित्र कोर्ने
दिगो शान्तिको लागि
सहमतिको संकार लेख्नेर
म सुनौलो अक्षर खोज्दै छु ।

-शिव शर्मा “ठक्कर”
निलकण्ठ-१, धादिङ बेंशी