भानु तिमी



वोक्रे टोपीसंग भानु रम्भा गाउँमा जन्मी
साहित्यलाई चिनाएछौ ठूलो भइ हुर्की
आफ्नो भाषा आफ्नो भेष सधैं प्यारो ठान्यौ
आफ्नो देशलाई सधैं आमासरी मान्यौ

कति ज्ञानशील छन् वधुशिक्षा भक्तमाला पनि
साहित्यको भण्डार अभिवृद्दिमा टेवा पुग्यो अनि
मेला पात पधेरी सबमा सिलोक घन्काउँदै
थुप्रै काव्य लेख्यौ तिमीले ज्ञानको ज्योती फैलाउँदै

रामायणका हरफ लेख्यौ लगाएर मन
आफ्नो भाषा आफ्नो भेष ठान्यौ तिम्ले धन
फेरिपनि आऊ भानु मिठो सिलोक घन्काउन
थुप्रै काव्य लेखि अनि ज्ञानको ज्योती दन्काउन

साहित्यको माध्यमबाट ल्याउन देशमा क्रान्ति
हिमाल देखि तराईसम्म हेर्नछाको शान्ति
फेरि आऊ भानु तिमी यो नेपाल देशमा
ढाका टोपी दौरासुरुवाल उहि पुरानो भेषमा

वीरेन्द्र सिलवाल
नलाङ-८, धादिङ
कक्षा-९- एडभान्स एकेडेमी