नामै छ तिम्रो



नामै छ तिम्रो उमङ्ग दिने गुलाफकी फूल हौ कि ?
मोती जस्तै चमक भएकी मन्दिरकी द्वार हौ कि ?
तराई, पहाड, उपत्यका, हिमाल तिमी नै राज हौ कि?
प्रभा जस्तै किरण भएकी अप्सराकी रुप हौ कि ?

चुम्बक जस्तै आकर्षण गर्ने अप्सरा रुपी हौ कि ?
मोहनीले तान्ने मधुर मुस्कान जादुगर तिमी हौ कि ?
सुर्य चम्क्यो हृदयमा आहा ! बैंशको बल्दै लाली !
चुँडुँ क्यारे मनको फक्रनै लागेको पुष्प बाली !

देह भित्र पनि मेरो बसन्त लहराउँछ ।
प्रीतिको कविता भित्र पनि कल्पना चल्मलाउँछ
दु:ख सुख सब मनको आड दिने सिरानी
प्रीतिको प्रथम मत पाईला टेक्दैछु बिहानी

लोभी दृश्य कोमल दिलमा पुष्प बन्दै रमायो
दुष्ट मेरो हृदयमा अझै मुल रसायो
आयो कविता दिल भरि मेरो स्नेहको खेल खेल्दै
भए कम्पन जस्तै हलचल गरि मुटुभित्र सुसेल्दै

नयनमा नै रमाईरहुँ जिन्दगीभर जस्तो लाग्छ
सोच्दै आनन्द कविता तिमी हृदयको बोल लाग्छ
सुर्य चम्यो हृदयमा आहा बैंशको बल्दै लाली
चुडुँ क्यारे मनको फक्रनै लागेको पुष्प बाली

परिचय
इतिहास ओतिएको पहाडको गाउँ मेरो
रगतले पोतिएको अमृता र स्मृति नाउँ मेरो
ढोला धादिङ ३ पुर्षु सिर्जनशील घर मेरो
वंशजको अध्ययन गर्दा अर्याल हो थर मेरो ।